Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Bakker, Trien

Zelfportret Trien Bakker
Zelfportret Trien Bakker
Op zijn zachtst gezegd was Trien (officieel Trijntje) Bakker een opvallende verschijning. Een tamelijk grote vrouw met altijd een alpinopet op het hoofd, die toen al, we spreken over de jaren in en vlak na de oorlog, een broek droeg.

Ze had een zeer modern beroep: ze was fotografe en ze had een eigen atelier: "Foto Modern" op de Noorderweg. En of dat niet voldoende was, je ging ook naar haar toe als je een vervelende brandwond of een ander kwaaltje had. Haar brandzalf was zelfs 'wettig gedeponeerd', niet dat dat veel Enkhuizers kon schelen, de zalf werkte uitstekend en daar ging het om.

Trien Bakker werd in 1891 in Hoogkarspel geboren. Haar grootouders hadden vlak bij café de Eerste Aanleg een bakkerij, later werd haar vader bouwer. Waar en van wie ze het vak fotograaf geleerd had, is niet duidelijk. Ze fotografeerde al voordat ze haar man Johan Kempeners, ook fotograaf, ontmoette. Ze had toen al een opvallende levensstijl. Vòòr haar dertigste reed ze op een motor. Met een broek aan, "dat was veel makkelijker dan een rok", zei ze zelf. Later reed ze in een auto. Ze kocht de wagen, een Ford, in Hoorn en reed achteruit naar Hoogkarspel. "Zo, achteruit rijden kan ik ook weer", verklaarde ze en ging naar het stadhuis om een rijbewijs te halen.

Samen met haar man, ze trouwde in 1931 met de ongeveer twintig jaar oudere Joseph Clement Hubert (Johan) Kempeners uit Maastricht, begon ze een fotografisch atelier aan de Noorderweg in Enkhuizen. Jammer genoeg stierf Johan Kempeners in 1940. Trien is daar nooit overheen gekomen. Ze verwaarloosde zichzelf en haar huis. Ze had een grote liefde voor dieren en dat leidde er toe dat haar huis en erf vol raakte met katten, kippen en allerlei andere beesten, tot een paard aan toe.

Ze fotografeerde nog wel, maar soms kon ze de klant de bestelde foto niet leveren. Ze was dan het negatief gewoon kwijt geraakt tussen de honderden andere glasnegatieven die her en der in haar atelier lagen.

Ondanks haar vervuilde uiterlijk en haar excentrieke gedrag bleef men Trien met respect behandelen. Ook nu nog spreken mensen die haar gekend hebben met sympathie over haar: dat ze in de oorlog een joodse vrouw in huis had. Dat ze na de bevrijding met dezelfde menslievendheid de vrouw en dochter van de gearresteerde burgemeester in huis nam. En ja, er stond soms ook een paard in de gang. En als je bij haar voor een foto moest poseren, vlogen de kippen om je oren. Dat hoorde ook bij Trien Bakker, en kinderen vonden het natuurlijk prachtig.

In 1961 kreeg Trien een beroerte, ze is door familie opgevangen. Later heeft ze nog een tijdje bij bekenden in Den Helder gewoond. Daar is ze in 1963 overleden.

Veel foto's van Trien zijn verloren gegaan. Ze had een atelier bij haar ouderlijk huis, waar een grote hoeveelheid glas negatieven opgeslagen was. In 1943 is het pandje bij een storm omgewaaid en zijn de negatieven vernield. In 1961 heeft de familie haar vervuilde huis aan de Noorderweg opgeruimd. In haar atelier was het één grote bende van glasnegatieven en andere "rommel." Er was geen beginnen aan om het allemaal uit te zoeken. Ook deze negatieven zijn in de vuilnisbak beland.
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube